Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.

Riders on a Storm Archief : december 2001

:: maandag, 3 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Kleding. Zondagochtend in alle vroegte een trainingsrondje gereden. Deze trainingsronde voert me bijna alleen maar over fietspaden en ik hoef nergens drukke verkeerspunten over te steken. Het was heerlijk mistig en ik had dan ook mijn 'mistlampen' aanstaan. Ik deelde deze vredige wereld met honden, hun baasjes en enkele joggers.

Even goed had ik mijn eerste 'near-bumper-experience'. Ik was rustig aan het cruisen, rond de 25 km/h, toen ik langs een omhegde uitrit kwam zoeven. Ik hoorde het geluid van een auto die de uitrit kwam afgereden. Het ging allemaal erg snel. Hij/zij zag mij ontzettend laat en ik scheerde op 20 cm voorlangs de bumper. Achter mij, toen ik al voorbij was, hoorde ik de auto in de remmen gaan. Ik voelde mijn hart overal in mijn lijf zitten.

Ik was zo geschrokken dat ik zelfs even overwoog om zo'n belachelijk vlaggetje aan mijn fiets te bevestigen. Een kilometer of wat verder was die gedachte gelukkig al weer verdrongen en zat mijn hart weer waar het hoort te zitten. Dit was tevens de eerste keer dat ik mijn nieuwe 'thermal underwear' van Chamonix kon testen (euh, nee, ho, stop, zo angstig was het nou ook weer niet!). Als onderlaag is het heerlijk spul. Als bovenlaag heb ik nog niet de ideale combinatie gevonden. Deze keer droeg ik een fleece trui en een fast-dry trekkingbroek. Dit ensemble werd gecompleteerd met een boyz-in-the-hood muts en wanten waarvan het topje omgeslagen kan worden. Geheel vrij naar wijlen couturier Frank Govers.

Zeker die wanten ben ik zeer over te spreken. Je hoeft ze niet meer uit te doen. Je slaat de top om en je vingers komen vrij voor het precisie werk, bijvoorbeeld je minidisk bedienen of je gsm gebruiken. Vaudé heeft ze o.a. in het assortiment en ze in bijna iedere buitensport winkel te verkrijgen. De mijne komen van Bever Zwerfsport. En dan te bedenken dat ik totaal niet gesponsord word voor al deze reclame. (hmmmm, idee......). Kledingsuggesties voor lekker comfortabel rijden in de herfst/wintermaanden zijn trouwens welkom.

| 10:30 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 4 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Verlichting. Gisteravond vroeg, onderweg van de boodschappen naar huis, schee(n) mijn voorlamp er ineens mij uit. Geen probleem, ik schakelde over op de nood LED-verlichting. Dit kleine wonder van techniek, BBB BLS-06 Duocharger, kent namelijk 4 standen: Een High Power mode die ik eerder omschreef als mijn mistlampen, 2) een standaard mode, 3) een knipper-LED mode en een 4) steady LED mode. De laatste twee zijn bedoeld voor als de batterijen leeg beginnen te raken, wat gisteren dus het geval was.

Thuisgekomen lampunit losgeschoven en mee naar binnen genomen. Althans dat was de bedoeling. Vlak voor de voordeur liet de lamp uit m'n handen kletteren en toen had ik ineens een lamp en een lens unit. Binnengekomen heb ik de hele case uit elkaar gehaald en dat bleek verrassend gemakkelijk te gaan.

Het bleek ook weer makkelijk in elkaar te klikken. Het batterijcompartiment had zelfs een extra rubberen afdichtring om het binnendringen van water te voorkomen. Het zijn trouwens Nikkel-Metaal-Hydride batterijen (NiMH) die, in tegenstelling tot Nikkel-Cadmium (NiCad) geen geheugen werking kennen en dus iedere keer volledig opgeladen kunnen worden. En ze gaan ook nog eens langer mee. Einde van de Les.

Dwaalspoortje. Met het verstrijken van weer een maand zijn de ervaringen van die maand opgenomen in het archief. De link naar dat archief hoort eigenlijk linksboven in het kleine archief menu terecht te komen. De software en ik hebben elkaar daar nog niet in kunnen vinden maar ik ben er mee bezig. Misschien dat kietelen helpt...

Update Voor meer informatie over de lampen van BBB ga naar deze site, klik op merken -> BBB en leef je verder uit. En het kietelen heeft geholpen. Het archief is weer bereikbaar. Magische vingers op zoek naar een volgende uitdaging.

| 10:53 [reakties (0)] :: [link]

:: donderdag, 6 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Massage II. Net terug van de massagestoel. Dat wat ik al voelde werd nog eens bevestigd door de masseuse. Gek genoeg zat de spanning niet boven in mijn rug maar juist onderin. Het was een vorm van accupressuur en ik kan het echt iedereen aanraden. Het enige was dat het veels te kort was, maar dat schijnt met alle lekkere dingen zo te zijn. Mocht je interesse hebben stuur dan een mailtje naar Heidi. Wees gewaarschuwd, een afspraak met haar betekent een prettig einde aan alle Tiroler herinneringen die je mocht hebben!

| 04:28 [reakties (0)] :: [link]

van wiel naar woord door | Bryan

Offensief rijden. Dit is nog maar mijn tweede week op de ligfiets maar de verkeersdynamica vanuit deze positie begint me al iets duidelijker te worden. Mijn voorzichtigheid van de eerste dagen leidde ertoe dat ik vaak uiterst rechts van de wegkant te vinden was. Daarmee liep ik zelf minder risico en de rest van het verkeer ook. Dacht ik. Fout dus. Ligfietsers zijn een beetje de ongemotoriseerde motorrijders in het verkeer. We zijn in alles afwijkend van wat het andere verkeer van ons als fietser verwacht. Sneller, andere vorm, vaak lager en op een andere manier wendbaar.

Ik heb de zaken nu omgedraaid. Ik zoek nu het midden van mijn weghelft op. Let wel: mijn! Als je er nu voorbij wil dan zul jij , als automobilist, er voor moeten zorgen dat er op dat moment geen tegemoet komend verkeer is. Dit is voor iedereen veiliger. Auto's zien mij nu eerder, fietsers die er voorbij willen (steeds minder vaak, hmmm) moeten dat duidelijker aangeven en ik rij zelf minder vaak door de herfstbebladerde randjes op de fietspaden (slipgevaar).

Ik geloof ook dat dat onderdeel moet zijn van je psychologische opmaak als ligfietser. Je moet je op je gemak voelen met opvallen. Sterker nog je moet op willen vallen! Ik geloof dat deze verandering ook voort komt uit het steeds makkelijker wegkomen na een stop. Of m.a.w. er is gewoon meer vertrouwen. Over die psychologische opmaak ga ik binnenkort eens een artikel schrijven.

Massage. Ja het liggen is comfortabeler. Maar nog niet helemaal voor mij. Ik bedoel, ik heb vanmorgen op de fiets enorm genoten van het uitzicht op de fiets, van de mooie blauwe lucht, van de ochtendkou, van de wind. En met één hand los fietsen gaat ook al meer ontspannen. Maar al rijdend mijn koplamp aanzetten, of mjn cyclometer instelling veranderen waag ik mij nog niet aan.

Ik merk wanneer ik weer plaats neem op mijn Total Gym en mijn oefeningen doe dat er toch meer spanning zit in mijn bovenrug dan voorheen. Vanmiddag laat ik mij eens heerlijk masseren om te kijken hoe diep die spanning nou eigenlijk zit. Dat en binnenkort weer naar de sauna zal veel van dit kleine leed wegnemen.

Reakties. De feedback en antwoorden die ik krijg op deze site en mijn vragen zijn echt heel stimulerend. Ik zal de komende dagen een link toevoegen aan de artikeltjes. Je krijgt dan de keuze of je je reaktie direkt aan mij richt via e-mail of achterlaat op de site als commentaar op een stukje. Voor iedereen die al eens gereageerd heeft: Bedankt. En voor hen die in de toekomst (weer) reageren: Welkom en bedankt.

| 11:42 [reakties (0)] :: [link]

:: vrijdag, 7 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Bekentenis. Vandaag alle afspraken met de auto afgewerkt. Op weg naar mijn eerste afspraak voor die dag reed ik de wijk uit. Aan de rand van de wijk staan stoplichten en splitst de weg zich in een auto-weggedeelte en een fietspad. Zittend in de auto stuurde ik zonder enige aarzeling het fietspad op. Vlak voordat ik het fietspad op zou gaan realiseerde ik me dat het fietspad niet breed genoeg was. 'Verrek ik zit in de auto!'. Snel stuurde ik weer de weg op en koos het juiste vak voor de stoplichten.

Voorzichtig controleerde ik in de achteruitkijkspiegel of ik iemand hiermee in moeilijkheden had gebracht, of dat er ook maar iemand dit allemaal had zien gebeuren. Er was weinig ander verkeer en zag niemand naar zijn voorhoofd wijzen. Ik begon in mezelf te lachen en dacht bij mezelf: 'Het moet niet veel gekker worden'. Ik heb al veel rare dingen gedaan maar in je auto rijden en denken dat je op je ligfiets ligt scoort toch redelijk hoog. Ben ik de enige die wel eens last heeft van dit soort verdwazing? Laat het me maar weten en anoniem reageren mag ook :-)

| 06:35 [reakties (0)] :: [link]

:: zaterdag, 8 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Ochtend-Energie. De trainingsronde van deze ochtend was er weer een vol van poëtische schoonheid. De stilte vermengd met het geluid van zoevende bandjes, de lange schaduwen van de laagstaande ochtendzon over de berijpte velden en bomen, de geur van naaldbomen, verstilde koeien in de weide en het geheime verbondschap met andere vroege vogels uitgedrukt via een simpel knikje, een glimlach of een monter 'Goedemorgen'. Ja, het Leven is Mooi!

Kleding. Nog steeds bezig met de wintercollectie. Vanmorgen was het weer vrieskou. Deze keer had ik over mijn thermische onderlaag als 2e laag een katoenen col pully en een gewone wielrenbroek met zeemleren kruis. Dat laatste om het 'Siberische ballen' effect te voorkomen. Het was inderdaad effectief. Als 3e laag had ik een fleece anorak met hoge kraag en een dunne soepele katoen/polyester mix trekkingbroek. De sleutelbos en de gsm vonden een plaatsje hierin. Ook nu weer een muts, de klapwanten en eenvoudige sportschoenen.

Mijn trainingsrondje kost mij momenteel krap een half uur. Mijn vingers begonnen na die tijd al aardig koud te worden maar mijn voeten begonnen juist langzaam op temperatuur te komen. Het zal binnenkort tijd worden voor een langer rondje en dan eens kijken hoe de kledingkeuze bevalt. Morgen staat er een langere rit op het programma samen met een bukfietser-vriend die weleens benieuwd is naar het gevoel van het rijden op een ligfiets.

Hmmm, moet ik hem nou in bescherming nemen en waarschuwen voor de mogelijke gevolgen of zal ik de zaak gewoon op z'n beloop laten?

| 10:45 [reakties (0)] :: [link]

:: maandag, 10 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Tocht. Zondagochtend vroeg dan uiteindelijk in m'n eentje op de fiets gestapt. Bukfietser-vriend kon uiteindelijk toch niet mee. Ook nu weer een prachtige vrieskou-ochtend met een laaghangende ochtendzon. Achterin de toptas fruit, koekjes, bandenplakset, fietspomp en in de bidonhouder lekkere hete zoethout-thee (geen suiker nodig). Het enige wat nog aan inhoud ontbreekt is een reservebinnenband, want zoals ik via e-mail te horen kreeg, het kan soms verdomde moeilijk zijn om een band te plakken in de vrieskou. Niet iedere lijm is zijn naam dan waardig.

Eenmaal onderweg kwam ik de gebruikelijke vroege vogel-bondgenoten weer tegen: de joggers, de honden met baasjes, mountainbikers en deze keer ook motorcrossers die de berm van de weg gebruikten voor hun off-the-road gevoel. In dit geval leek het meer off-balance maar wie ben ik om kritiek te leveren op andermans interpretatie van een hobby. Ik volgde min of meer de Kempenland-route. ANWB-fietsbordjes volgen kan echt niet de meest veeleisende taak zijn die je je voor kunt stellen. Toch was het onderweg toch nog af en toe raden welke kant het op was. Volgende keer misschien toch een fietskaart meenemen.

Wederom weer een mooie route; landerijen, rustige B-wegen, boerderijen, bevroren bos-en zandpaden, blaffende honden, kippen op de weg, de heerlijke geur (NOT) van ammoniak uit varkenstallen, bevroren sloten en lange schaduwen vanwege de zon. Geboren in de tropen had ik toch een half uur nodig voordat mijn handen een beetje opgewarmd waren. M'n tenen hadden ook last van de vrieskou. 'Dode voeten' had ik echter niet. Evengoed ga ik binnenkort toch eens kijken naar echte fietsschoenen met SPD plaatjes.

Onderweg een korte pauze gehouden om een hapje te eten en te drinken. De thee smaakte heerlijk. Er had zich een licht vochtige plek gevormd tussen m'n rug en het ligkussen. Die plek moest na de stop weer opgewarmd worden om het gevoel van comfort weer terug te krijgen. Ik had nu ook een andere overbroek aan, een soort lichte gevoerde ski-broek waarvan de pijpboorden dichtgesnoerd konden worden. Zeker dat laatste was een heerlijk gevoeld daar de wind nu niet via m'n benen naar binnen kon slaan.

Wat zeker ook nog comfort verhogend gaat werken is de aanschaf van een windblock-fleece. Van het weekend de prijzen van die dingen bekeken. Ik sloeg steil achterover en kreeg ook nog een dubbele schrik toen bleek dat veel van die prijzen ook nog eens in euro's waren. Als iemand goede ervaringen heeft met een merk/model laat me dat dan weten want dit vraagt even wat meer aandacht. Hetzelfde geld eigenlijk ook voor fietsschoenen. De mailbox staat weer open.

Foto's Van het weekend na het fietsen een korte foto-sessie gehouden. Deze foto's zullen binnenkort ook in de verschillende secties verschijnen. Ik moet ze eerst nog 'even' door de Paint Shop Pro/GIMP mangel heenhalen.

| 11:55 [reakties (0)] :: [link]

:: woensdag, 12 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Project. Fietsen, ook ligfietsen, die gebruikt worden worden vuil, worden vies, slijten. In het geval van slijtage kan veel daarvan voorkomen worden of minstens langer uitgesteld worden. Voorbeeld: In de specificaties van mijn Hurri is een standaard opgenomen. Hij is echter nog niet gemonteerd, gebeurt bij de eerst komende service-beurt. Ik merk nu al aan bijvoorbeeld mijn bar end shifters dat die daarvan te lijden hebben. Ik bedoel, als ik de fiets ergens tegen aan zet, (muur, schuur, rek), dan komt het gewicht toch vaak op die shifters te rusten. Schuur, schuur, kras, kras. Kortom, heel snel die standaard monteren!

Vies en slijten gaan goed samen. Ik kreeg via e-mail ook de vraaag of mijn ketting ook zoveel geluid maakte. Het geluid van mijn ketting is echter een heel mooi snorren, dus geen kraken. Van de vakman heb ik de tip gekregen om mijn ketting regelmatig te smeren. Ik kreeg daarvoor een op Teflon gebaseerde smeerolie in een spuitbus mee. Een kwestie van het slangetje op de spuitbus aansluiten en terwijl je de ketting laat ronddraaien, olie spuiten in de beschermhuls van de ketting. Daarna de overtollige olie afnemen met een doekje zodat daar geen vuil aan blijft hangen en klaar.

Voor de rest weet ik eigenlijk heel weinig over het juiste onderhoud van dit soort machientjes. Of geldt in dit geval: Een fiets is een fiets? Ik nodig bij deze een van de vakmensen uit om eens een avond te beleggen met als thema onderhoud van deze machientjes. Desnoods meerdere avonden (remsystemen, versnellingssystemen, hoe te spaken, vering, .....). De werkplaats is dan al voorhanden, eigen fiets meenemen en zoveel mogelijk eigen gereedschap. Dit model zie je ook wel in andere branches, bijvoorbeeld avonden met als thema 'het onderhoud van oldtimers' in een professionele garage. Wie wil, kan, durft dit op zich te pakken?

| 05:18 [reakties (0)] :: [link]

:: donderdag, 13 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Project II. Update. Ben vandaag langs geweest bij een van de lokale dealers, (rara wie zou dat kunnen zijn,) en het thema-avond/middag idee viel in vruchtbare aarde. Meer kan ik er eigenlijk nog niet over zeggen, anders dan dat als je interesse hebt om dat dan even te laten weten. Wordt vervolgd.

Kleding. De Queeste duurt nog altijd voort. Vandaag een Rijwielcentrale binnengestapt om me voor te laten lichten en enkele dingen uit te proberen. Enkele loop/fietsschoenen gepast o.a. Agu AQ 014 en Shimano SH-M060. Als er iemand is met ervaring in deze modellen dan ben je bij deze uitgenodigd om dat met mij/ons te delen. Collants bekeken en ook enkele fietsjacks. Nog niks gekocht.

Later op de dag liep ik tegen de kleding van Icebreaker aan. Hmm, nu werd het pas interessant. Interessant omdat het producten zijn die gemaakt zijn van wol. Wol? Ja, wol! Maar euh, dat jeukt toch en isoleert toch niet meer als het vochtig wordt en.... die jeuk. Nou het schijnt een speciale wolsoort te zijn, Merino, met kwaliteiten die het comfort en gemak van traditionele wol en synthetische stoffen achter zich laat. Tot zover de catalogus-kreten.

Maar ik moet toegeven dat het spul er erg mooi uit zag en prettig aanvoelde. Natuurlijk hing mijn maat er net niet meer tussen maar ik geloof wel dat ik dit experiment aandurf. De verkoper bij Demmenie kon ook uit eigen ervaring vertellen over het spul en dat vind ik meestal vertrouwenswekkend. Wederom, mocht je ervaring hebben met dit spul laat het maar even weten, ik ben zeer benieuwd.

Wederom een bedankje voor alle kledingssuggesties tot nu toe. Ik zal het binnenkort allemaal bundelen en op een aparte pagina plaatsen. Ik heb ondertussen ook de condoleances mogen ontvangen voor het nakende heengaan van mijn spaarvarkentje. Bij deze dank voor zoveel inlevingsvermogen en de steunbetuigingen :-)

| 06:26 [reakties (0)] :: [link]

:: zaterdag, 15 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Kleding. Ssssst, niet verder vertellen, maar momenteel ben ik met een duurzaamheids- annex comfort-test bezig. Ik heb een lange mouwen onderhemdje aangeschaft van IceBreaker, inderdaad dat wollen spul, en ik moet zeggen dat het heerlijk aanvoelt. Ik heb er nog geen lange tochten in gefietst maar gewoon zo dragend voelt het al lekker warm aan.

Ook de wanten afdeling heeft een verandering ondergaan. De klapwanten die ik voorheen gebruikte zijn nu vervangen door de 'Magic Mitts' van Outdoor Research. Deze wanten zijn gemaakt van Gore Windstopper fleece. Ik weet van anderen dat de klapwanten voor hen warm genoeg waren, ik had zelf nog last van de wind die er doorheen kwam. Vandaar de windstopper fleece nu. Het zijn wederom beauties en dat van die windstopper zou ik maar serieus nemen. De 'Magic' slaat op het feit dat je ook bij deze wanten, de top kan omslaan zodat je vingers vrijkomen voor het precisie werk. Nog geen stresstesten ondergaan alleen korte ritjes en dan voldoen ze tot nu toe zeer goed.

| 11:32 [reakties (0)] :: [link]

:: maandag, 17 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Tochtje. Zondag laat in de ochtend dan toch eindelijk de tocht gemaakt met de bukfietser-vriend die eerder verstek had moeten laten gaan. Ik op de Hurri en hij gewoon op z'n stads/toer-fiets. Of eigenlijk meer andersom, want toen hij de slag eenmaal te pakken had was hij er maar weer moeilijk af te krijgen. Het was grappig om de vergelijking tussen beide fietsen te kunnen maken. Een 'gewone' fiets lijkt ineens enorm hoog na een ligfiets en het was duidelijk harder werken op de toerfiets. Ik ging er zelfs van zweten :-).

Wol. Wat me meteen brengt op het lopende comfort experiment. Ik had inderdaad m'n lichtgewicht schapenvachtje aan van Icebreaker. Heerlijk spul, kan niet anders zeggen. Het hield me goed warm en zelfs zweten was geen probleem. M'n rug voelde droog aan. Het vocht was door m'n schapevachtje, via m'n fleece door m'n lichte ski-jack naar buiten gekomen. Het kussen van m'n stoel was dan ook heel licht vochtig. Een ander nieuw fenomeen voor mij waren warme handen op de fiets in de winter. De Magic Mitts maken hun naam dus helemaal waar. Later die dag werden ze opnieuw uitgetest in de Winter Efteling en ook daar voldeden ze weer.

Schoenen. Ik heb de Shimano SH-M060 aangeschaft en de toertocht was meteen de eerste gelegenheid om gelocked te fietsen. Na het uitproberen op een verlaten industrieweg daarna de laatste kilometers huiswaarts daarmee gereden. Dit is echt een wereld van verschil! Zelfs op dat korte stukje waren de voordelen al merkbaar. De krachtverdeling lijkt gelijkmatiger en voelt prettig aan. M'n voeten kunnen nu ook niet meer van de pedalen glijden bij het nemen van hobbels in de weg (bijv. wegdek dat kapot is door de wortels van de bomen die het omhoog duwen). Dat kost dus ook weer minder kracht. Het nodigt ook uit tot jakkeren. Alleen...... die reflexen, m'n eerste reaktie is toch in geval van nood om m'n voeten los te trekken van de pedalen, i.p.v. los te draaien. Maar goed na één rit kun je nog niet spreken van nieuwe reflexen.

Schoonheid. Hmmm, is het nog de moeite van het vermelden waard dat ook nu weer de tocht prachtig was? Het weer, de vrieskou, de zon, de frisheid, de landerijen, boerderijen, beesten, joggers, fietsers, bomen, geuren, etc. Volgens mij is dat nu wel duidelijk. Van een andere schoonheid is, is dat we afgesproken hebben om met een paar vrienden eind januari een paar ligfietsen te huren bij de Liggende Hollander en dan een grotere toertocht te rijden. En nee, ik had hem inderdaad niet gewaarschuwd voor de mogelijke gevolgen.

| 04:37 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 18 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Onderlaag. Even een mythe ontzenuwen. In deze koude dagen buitensporten betekent vaak dat je voor een beetje comfort een beroep doet op een thermische onderlaag. Odlo, Chamonix en Agu zijn een paar van die merken die dit soort direkt-op-de-huid hemdjes en shorts levert. Het zijn allemaal kunststofvezels. Het dunne wollenlaagje van Icebreaker dat ik gebruik heeft precies dezelfde funktie. Dus je droog en warm houden door overtollige warmte en vocht af te voeren en kou buiten te houden. Een probleem met die synthetische laagjes is, dat je gaat stinken als een beer in winterslaap.

En natuurlijk heb je van dat euvel geen last met het puur natuur wol. NOT. Ik stink net zo hard in mijn skin tight fiber als in mijn high tech wool. Wat alleen maar tot de conclusie kan leiden: 'Real Men (m/v) do Stink!' Tenminste de actievelingen onder ons.

Een van de theorieën daarover die ik gehoord heb, is dat het te maken heeft met je vochthuishouding en met name je water-intake. Nu gebruik ik al jaren dagelijks een deodorant, geurloos, ook tijdens het buitensporten, om het leven voor mijn reis/tent/wandel/etc-genoten redelijk aangenaam te houden. Ik ben nu een experiment gestart om twee weken lang geen deo te gebruiken en mijn water-intake, die toch al aan de lage kant was, te verhogen. Het idee is dat dan meer afvalstoffen via de nieren verwerkt kunnen worden in plaats van via de porieën naar buiten te werken.

Het streven is dus niet om een Odourless Wonder-Boy te worden maar om die, kuch kuch, Authentieke Masculiene Muskus-geur weer terug te halen, die gelijk het Axe-effect, vrouwen hun diep verborgen en nodeloos onderdrukte verlangens en lusten doet botvieren op mij. Euh,...., en ik heb nog zo geprobeerd niet te ontsporen. Ik zal jullie wel laten weten of ik naar aanleiding van dit experiment geweigerd word aan de komende Kerst-tafels en bij de Nieuwjaarsfeesten.

| 10:12 [reakties (0)] :: [link]

van wiel naar woord door | Bryan

Verzekering. Een paar weken terug heeft een joker zich 's nachts helemaal uitgeleefd en in onze wijk bij een flink aantal auto's de banden lek gestoken. Mijn oldtimer was één van de slachtoffers en scoorde met maar liefst twee lekke voorbanden het hoogst. Vervelend maar geen halszaak. Het werd wel iets vervelender toen bleek dat ik daar onvoldoende voor/tegen verzekerd was.

Ik heb tot nu toe op mijn Hurri onverzekerd rondgereden. Je zou bijna gaan denken dat mensen leren van voorgaande ervaringen. En inderdaad daar gaat vandaag verandering in komen, dat niet verzekerd rondrijden dus. Een uitstekende verzekering voor dit soort karretjes wordt geleverd door Helepolis. De papieren zijn al ingevuld maar moeten alleen nog op de bus. Ik heb van die maatschappij nog geen link kunnen vinden op het Net. Wanneer ik de informatie weer voor me heb liggen zal ik hun adresinformatie toevoegen. Mocht je daar niet op willen wachten laat me dat dan even weten, dan haal ik die informatie op een andere manier boven.

Thema-dag. Of avond. De update. De inderdaad vruchtbare grond wordt momenteel bewerkt en zo rond eind januari/begin februari zal het dan allemaal plaats moeten gaan vinden. Ik heb het natuurlijk over de workshop waarbij een vakman ons leken de basics en finesses bij brengt van het ligfiets-onderhoud. Het zal waarschijnlijk plaats vinden in Eindhoven dus je zal voor jezelf even moeten afwegen wat voor jou nog een redelijke reistijd is. Ter voorbereiding is het natuurlijk wel fijn om het verwachte overweldigende animo te onderbouwen met een mailtje dat zoiets zegt als: 'Ik doe nog geen toezegging maar ik ben meer dan geinteresseerd in dit fantastische initiatief' of andere stimulerende woorden van die strekking. Laat die mailbox maar een stress-test ondergaan en toon je interesse.

| 11:56 [reakties (0)] :: [link]

:: zaterdag, 22 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Tools. Een weken terug had ik het over de verlichting op mijn Hurri. Ik maak voor gebruik van een setje van BBB. Toen had ik de website van deze volledig of fietsen gefocuste firma nog niet gevonden. Wat ik van insiders heb begrepen is dat ze op een heel slimme manier hun collectie samenstellen. Ze selecteren gewoon goede leveranciers en zetten daar dan vrolijk hun eigen naam op. Het ultieme voorbeeld van een goed werkende netwerk-economie.

Ik ben nu op zoek naar een reparatie toolsetje voor onderweg. Ook daar hebben ze weer mooie voorbeelden van. Ik heb mijn oog laten vallen op de Scorpion, een handzaam tooltje dat eigenlijk uit twee in elkaar geklikte onderdelen bestaat. Het heeft a.o een zooitje inbus sleutels en een kettingpons. Ik had hem nu al in bezit kunnen hebben ware het niet dat ze bij de Liggende Hollander nog steeds geen pinautomaat hebben. HINT.

Tocht. Morgenochtend, of eigenlijk deze ochtend, ga ik met Jeroen, een andere ligfietser (Sinner), een iets langere tocht maken. We vertrekken 's morgens in alle vroegte, nog ruim in de ochtendschemer, vanuit Eindhoven richting Waalre/Valkenswaard. We gaan o.a. de Hut van Mie Pils aandoen en dan de Groote Hei op. Het verhaal wil dat die Hut vroeger een soort van Rovershol is geweest. Dat moet dan in de tijd geweest zijn dat het nog lonend was om in de Peel te stropen en te smokkelen. Het wordt ook weer een uitgebreidere kledingtest. Ik gebruik nu als bovenlagen een skin layer van Icebreaker met daar bovenop een Icebreaker sport (mid layer). Tot nu toe niets dan lof over deze ademende schapevachtjes.

Experiment. Ik heb trouwens na 4 dagen het no-deo experiment afgeblazen. Het vroeg toch iets teveel van mij en mijn omgeving. Ik begon ook meer zeep te gebruiken dan gezond was voor mijn oksel flora en fauna. Ik ga echter wel door met mijn 2 liter water per dag. Het bevalt me enorm goed. Ik heb overigens niks tegen zweten. Heerlijk zelfs.

| 12:04 [reakties (0)] :: [link]

:: zondag, 23 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Groote Heide. Gisteren een groot gedeelte van de dag doorgebracht op de ligfiets. Eindelijk de eerste grote tocht gereden door het Brabantse Winter Wonderland. Werkelijk alles en iedereen deed z'n best om er een mooie ervaring van te maken. En dat is gelukt.

Achterrem. Een van die extra dingen onderweg was het uitvallen van mijn achter-schijfrem. Na een van de fotopauzes tijdens de tocht leek m'n Hurri zwaar te lopen. Het euvel was het niet terugveren van de remklampen. Nu een dag later heb ik de oorzaak nog niet kunnen achterhalen. De komende dagen kan ik me er echter niet mee bezighouden. De komende week ben ik incognito te vinden op Ameland, zonder ligfiets en toegang tot het Net. Eind deze week wordt de speurtocht naar de oorzaak bij de Liggende Hollander voortgezet. Ik kan overigens nu gewoon weer fietsen alleen zonder achterrem.

Nogmaals kleding. M'n schapevachtjes van Icebreaker zijn een geweldige investering gebleken. Ze houden me droog en warm en hebben de stresstest glansrijk doorstaan. Al rijdend op de fiets kwam er een Zweeds spreekwoord naar boven: 'Er is niet zoiets als slecht weer, alleen maar slechte kleding'. Waar, o zo waar.

| 08:08 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 25 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Herstel. Ben net terug van een prachtige wandeling op een van de stranden van Ameland. Stormachtige wind en laveren tussen de hagelbuien door. Mooi spel van de zon, wolken, zee, strand, slenken en slufters. Ik had niet verwacht een always-online-kabel verbinding aan te treffen in het hotel maar dus wel en vandaar deze kleine update. Zowel voor lichaam als geest is het heerlijk opladen hier. Mijn lichaam is voelbaar aan het herstellen van de Heide-tocht van afgelopen zondag. Het is niet dat ik veel spierpijn heb maar bij het traplopen herinneren mijn pezen mij eraan dat er toch grenzen verlegd zijn. Heerlijk gevoel.

Bloedsomloop. Ik ben op zoek gegaan naar een aantal oefeningen om mijn bloedsomloop te verbeteren. Er zijn vele mogelijkheden (stretching, yoga, waterbaden, massage, etc.) maar ik heb nu gekozen voor autogenics. Deze methode, die sterk leunt op visualisatie, staat o.a. beschreven in de boeken van S. Ostrander en L. Schroeder over Super-Learning. Het gehele programma gaat zo'n 14 weken in beslag nemen. Zo tegen de lente kan ik jullie dus verbazen met mijn 'fabulous full body control'. Ik hou jullie op de hoogte. Er hangt trouwens ook nog een weddenschap aan vast. Ik heb gewed dat ik eerder in staat ben om op commando warme handen en voeten te hebben dan dat Jessika, mijn vriendin, kan stoppen met roken. Call me silly, call me foolish, call me adventurous!

| 01:14 [reakties (0)] :: [link]

:: zondag, 30 december, 2001

van wiel naar woord door | Bryan

Old Brain, New Technology. Alweer enkele dagen terug van Ameland. Had afgelopen vrijdag Frank van de Liggende Hollander aan de lijn om even te kijken of ze deze dagen open waren. We hadden het natuurlijk ook over de haperende achterrem. Daar waar ik een kabelbreuk vermoedde, corrigeerde hij mij subtiel door het over lekkende olie en het wegvallen van de druk te hebben. In mijn oude wereldbeeld gebeurde alles nog met kabels, terwijl het tijdperk van de hydrauliek natuurlijk al lang begonnen is. Een van die momenten dat ik me net even wat minder intelligent voelde... Des te meer reden om die onderhoudsavond van de grond te krijgen! Het probleem (dat van de rem) zal in de tweede week van januari opgelost worden. Paul van Challenge is overigens ook zeer geinteresseerd in de mogelijke oorzaak van dit euvel. Product-after care zullen we maar zeggen.

Thema avond. Om bij dat onderwerp te blijven, dezelfde Frank van de Liggende Hollander is zeker geinteresseerd om dit te hosten. Door de einde jaars drukte heeft het momenteel een iets lagere prioriteit, wat te begrijpen is. Het leuke is dat die drukte zeer tijdelijk is en dat dit agenda punt daarna weer automatisch omhoog schuift. Ik zal Frank blijven bewerken, euh... ik bedoel masseren om dit voor elkaar te krijgen.

Ameland. Het hotel waar we verbleven is dit jaar al eerder aangedaan door ligfietsers. Ze kwamen blijkbaar aanflitsen in hun futuristische sigaren, wat doet vermoeden dat het Alleweders / Velomobiels waren. De sigaren vonden een droog plaatsje in de ruime schuur. Mocht je gesteld zijn op design, luxe en een zeer persoonlijke benadering door de gastheer en gastvrouw, Timo en Vera, dan kan ik je dit hotel, 'Dit Eiland' genaamd, zeker aanraden.

2002. Dit is waarschijnlijk mijn laatste bijdrage voor dit jaar. Ik wil hierbij iedereen bedanken voor het vele plezier in het leven van deze Jongensdroom. Bedankt voor alle vragen, reakties en antwoorden. Voor het jaar 2002 wens ik iedereen het beste en het mooiste. En dan nog een klein beetje meer!

| 03:17 [reakties (0)] :: [link]

Powered by Movable Type