Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.

Riders on a Storm Archief : januari 2002

:: zaterdag, 5 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Evenwicht. De afgelopen dagen heb ik met mijn achterwiel-aangedreven Volvo Amazone verlaten ondergesneeuwde parkeerplaatsen opgezocht en zoals de Amerikanen zeggen: "I took her for a little spinning". Dit allemaal om het ultieme Colin McRae rally-gevoel te creëen. Het is diezelfde gladheid die er nu voor zorgt dat ik in de kleinere nog gladde straatjes regelmatig de adrenaline achter de oogbollen heb zitten op de ligfiets. Overeind blijven is al een hele kunst, wegkomen is soms een zo mogelijk grotere prestatie.

En ik ben blijkbaar niet de enige met die problemen. Een reisverslag van de Twentse Liggers verhaalt o.a. over hun inspannende avonturen in een winters landschap. Slicks zijn nou eenmaal niet bedoeld voor baggeren over de hei en door de sneeuw. Ook de ligpositie is niet ideaal voor ruk-, sjor- en springwerk wat je makkelijker kunt doen met een mountainbike. Op de Challenge folder staan prachtige foto's van een tocht met Taifuns door Ijsland. Deze Taifuns zijn voorzien van bandjes die je op een mountainbike verwacht. Prachtig om te zien en waarschijnlijk wel zo effectief. Ik kon er op het net geen verhaal over vinden. Ik zal Paul van Challenge er eens naar vragen.

Discovery. Vannacht om precies 00:00 prettig verrast. Discovery Channel zendt iedere vrijdagnacht het programma 'Extreme Machines' uit. Deze keer ging het, jawel, over 'Pedal Power'. Alles wat maar met fietsen te maken had kwam voorbij. Er was ook aandacht voor recumbents. Het was een documentaire van voor de geslaagde snelheids-recordpogingen en toonde o.a. de voorbereidingen van Matt Weaver en Sam Whittingham. Prachtige beelden van prachtige machines. Daar hoorde ook een rijtje indrukwekkende 'bloopers' bij. Well, no evolution without failure.

Foto's. Ik heb de foto's van de Groote Heide tocht bij het verhaal geplaatst. Ik heb ook een slide show toegevoegd maar die heb ik nog niet voor iedere browser werkend gekregen. Voor wie het wat zegt, het is een combinatie van DHTML en CSS en met name Netscape/Win en Opera/Win slikken deze oplossing nog niet helemaal. Wordt aan gewerkt.

| 11:50 [reakties (0)] :: [link]

:: zondag, 6 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Nieuwe tochten. Eind deze maand nemen Jeroen en ik een paar ligfiets-geïnteresseerde vrienden mee op een toertocht door het Brabantse Land. Hij op zijn Sinner, ik op m'n Hurricane en de andere fietsen worden voor een dag gehuurd van de Liggende Hollander. Het zal geen al te lange tocht worden. Ik kan mij van mijn eigen Open dag ervaring herinneren dat het al genoeg moeite en concentratie vereist om gewoon overeind te blijven.

Een ander nieuw plan is om een andere afwijking van mij te combineren met het fietsen. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door windmolens. Ik heb nu het plan opgevat een tocht uit te zetten langs windmolens. Één-daags/meer-daags, allemaal nog niet bekend. Bezoek gebracht aan Dé Molen site van Nederland en daar bleek dat alleen al in Brabant ruim 125 molens te vinden zijn. Ook dit project wordt vervolgd.

Warm. Bij de ANWB binnengestapt voor fietskaarten. Setje gekocht met daarin 4 topografische fietskaarten van Noord-Brabant. Mooie kaarten met maar 1 nadeel: de legenda bevindt zich slechts op 1 van de 4. Maar waar het eigenlijk om ging, er lagen in de winkel ook handwarmers. Kleine platte doorzichtige pakketjes met daarin een gel en een metalen plaatje. De handwarmer wordt geactiveerd door dat plaatje heen en weer te knikken. Nog niet uitgeprobeerd ..... Nu dus wel. Ik heb al verslagen elders gelezen dat sommige fietsers ze ook in de zolen van hun schoenen plaatsen bij extreme kou. Ik heb ze nu in m'n hutsloffen zitten en het voelt inderdaad zeer prettig. Om ze weer op te laden moeten ze in water gekookt worden. Well children, don't leave home without it.

Site update. Zo'n beetje alle pagina's hebben een update ondergaan maar met name de Links zijn uitgebreid en de Galerie is geopend. Jawel, compleet met knallende champagnekurken en het doorknippen van linten!

| 07:23 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 8 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Opname. Vandaag mijn Hurricane toevertrouwd aan Frank en Stefan van de Liggende Hollander. Samen met Challenge zullen ze proberen de reden van het falen van de achterrem te achterhalen. Daarnaast wordt ook de standaard gemonteerd. Dat zal heel wat gehannes met paaltjes en muurtjes schelen. Het is even wat leger in de schuur nu.

Onderhouds-Workshop. Er zijn momenteel zichtbare en minder zichtbare krachten aan het werk om dit tot een onontkoombare realiteit te maken. Verwacht mooie dingen in de maand februari. Ga gerust Carnaval vieren, ga op wintersport maar zeg niet dat je niet gewaarschuwd was dat dit moois stond te gebeuren.

| 10:26 [reakties (0)] :: [link]

:: woensdag, 9 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Diagnose I. Kreeg vandaag bericht dat mijn Hurri alweer gerepareerd is. Had helaas geen tijd om hem (haar?) vandaag nog op te halen. Ben razend benieuwd naar de oorzaak van het remdefect.

Ligfiets-try-out toer. Met nog twee-en-een-halve week te gaan begint deze tocht ook al vastere vormen aan te nemen. We komen nog een man te kort voor een even aantal. Dit is natuurlijk meer dan een verkapte uitnodiging, dus laat maar wat van je horen. Ik moet zeggen dat ik het fietsen de afgelopen dagen wel gemist heb. Tijdens de korte 'sneeuwperiode' was het survival-gehalte op mijn standaard trainingsrondje net iets te hoog om het nog als leuk te ervaren.

| 06:22 [reakties (0)] :: [link]

:: donderdag, 10 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Inbraak. Vanmorgen mijn fiets opgehaald bij de Liggende Hollander. Het werd een nog enerverender bezoek dan ik al had verwacht. Bij aankomst bij de fietswinkel niet het vertrouwde beeld van de rij fietsmodellen die altijd buiten opgesteld staan maar Francis die aan de (mobiele)telefoon hing, Stefan en Frank die beneden in de werkplaats zich tussen de fietsen wurmden en een politieauto op het parkeerterrein. Francis vertelde mij tussen het bellen door dat er die nacht ingebroken was. Stefan kwam met een geruststellende glimlach naar buiten en vertelde dat mijn fiets niet door de daders was meegenomen. Toeval of niet, ik had net de verzekeringsformulieren bij me om de verzekering vandaag in te laten gaan. Wat er wel verdwenen is uit de werkplaats/shop zijn een 4-tal vouwfietsen, gereedschap, computer (Mac), en wat vitrinemateriaal. De deuren van de winkel waren met brute kracht geforceerd wat goed te zien was aan de verbogen (en afgebroken) metalen strips die op de deuren zaten. In de tegenover gelegen Ontmoetings Ruimte (OR) hadden de vandalen op een andere manier huisgehouden. Deze ruimte is normaal in gebruik als bar, zaal voor workshops en bijvoorbeeld ook voor de Open Dagen van de Liggende Hollander. In die ruimte waren verwoede pogingen gedaan om brand te stichten. De gaskranen in de keuken waren opengezet, en door het hele gebouw heen waren flessen brandspiritus leeggegoten. Op de vloer lagen leeggestrooide luciferdoosjes, waxinelichtjes en ander brandbaar spul. Wonderlijk genoeg is ondanks al die voorbereidingen de boel niet in de lucht gevlogen. Al met al niet de beste start van je dag.

Diagnose II. Zoals gezegd, de ligfietsen zelf waren de dans ontsprongen. Mijn gerepareerde Hurri werd naar buiten gedragen en bleef geheel op eigen kracht staan. Dit sterk staaltje evenwichtskunst werd mogelijk gemaakt door de nieuwe standaard die gemonteerd is. Het ziet er wederom strak uit en is echt een aanrader. Het verhaal rond de remmen is nog mysterieuzer dan verwacht. Ik had tijdens het fietsen wel eens last van een schurend geluid dat veroorzaakt werd door de schijven van de remmen, naar nu bleek vooral de voorrem. Ik weet het aan vuil op de remschoenen. De beide remblokjes van de voorrem zijn vervangen omdat die al totaal versleten waren. Het rare is dat dat al moest gebeuren met slechts 225 km op de teller. En het is toch echt niet zo dat ik mezelf heel de tijd tegen heb moeten houden omdat anders de snelheden te hoog zouden worden. Er wordt contact opgenomen met Challenge om te kijken wat daarvan de oorzaak kan zijn geweest, die onverwachte slijtage dus. Van de achterrem is de remhendel vervangen. De remhendel en de zuiger (Deze keer zei ik het goed, we hebben het immers over een hydraulisch systeem, weet je nog...) vormen één geheel. Het vermoeden is dat er of vuil in de zuigerhuls terecht is gekomen of dat er een braam op de zuiger zelf zat die ervoor zorgde dat er rare dingen gebeurden met de druk in de kabel. Er moest ook olie bijgevuld worden dus er is zeker olie gelekt langs de zuiger. In de modder en sneeuw heb ik dat niet vast kunnen stellen. Het werkt nu allemaal zoals het zou moeten en dat voelt wel erg lekker. Morgen de eerste echte proefrit in het woon-werkverkeer.

Gadgets. Nog een hoofdstuk in het boek 'Boyz and their Toyz'. Ik heb mezelf een Airzound 2 hoorn kado gedaan. Wow, genoeg volume om iemand die niets vermoedt een acute hartverzakking te bezorgen. De volumeregeling kent de standen futloos - luid - misthoorn - pijngrens. 'Handle with care' is hier een understatement. Binnenkort gemonteerd te bewonderen.

Daarnaast heb ik het fietstool 'Scorpion' van BBB aangeschaft. 18 delig, vergrendelmechanisme tegen ongewenst inklappen, kettingpons, inbussleutels, sleutels, schroevendraaier (plat en kruiskop) flesopener en zelfs een mesje. Klikt allemaal mooi in elkaar en past in iedere fietstas. Ook nu weer, boys and girls: Don't leave home without it.

| 11:10 [reakties (0)] :: [link]

:: zaterdag, 12 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Slijpen. Zo heel af en toe hoor ik tijdens het fietsen nog een slepend geluid. Ik ben er nu natuurlijk extra alert op. Ik zal het morgen bij daglicht nog eens goed bekijken. Het wordt dan ook trouwens tijd voor m'n eerste eigen modificatie. Het stelt op zich niet zoveel voor, het bevestigen van de Airzound onder de zitting, maar het is natuurlijk wel een historisch moment. Tijdens de Open Dag kwamen we met z'n allen langs een veldje gesneld waar een groot aantal Volkwagen Golfjes stonden opgesteld. Bijna allemaal met de deuren open en uit sommigen kwam de bijbehorende House beat. De eigenaars en hun aanhang stonden er tussen en waren elkaars modificaties aan het bespreken en bewonderen. Waarschijnlijk hebben we elkaar met dezelfde soort verdwazing aan zitten staren. Begrijpen doe ik die boys wel. Het is dezelfde soort fascinatie, alleen een ander onderwerp. Is er iemand die in Eindhoven e.o. een pleintje weet waar ligfietsers hun gemodificeerde karretjes aan elkaar kunnen tonen?

Dog-repellent. Ik heb al eens eerder geschreven dat liggend sommige honden mij net iets te enthousiast benaderen. Nou ben ik niet bang voor honden maar een happende rotweiler op ooghoogte brengt geen prettige sensaties naar boven. Ik heb mijn net aangeschafte AirZound alleen nog maar binnenskamers getest maar het effect is nu al dat wanneer ik het apparaat oppak dat beide katten in huis maken dat ze wegkomen. En ter geruststelling, er is intensieve nazorg geregeld voor de katjes compleet met een 12-stappen resocialisatie-plan. De echte test op 'mans best friend' moet nog plaats vinden. De versie die ik heb heeft i.p.v. gele knopjes, zoals op de afbeelding hiernaast, rode knopjes. Wordt ie niet minder luid van. Volgens de specs komt er maximaal 115 dB uit. Andere bikers hebben reviews geschreven over dit nuttige en fun apparaatje.

| 06:43 [reakties (0)] :: [link]

:: zondag, 13 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Geluksgevoel. Halverwege de middag ben ik op de fiets gestapt en ben gaan toeren in het Brabantse land. Het was weer echt prachtig winterweer. Stralende zon, weinig wind en niet extreem koud. Ik had maar twee lagen aan plus een buitensportjas met ritsen onder de oksels. Compleet met fleece muts en klapwanten had ik de onwerkelijke sensatie dat ik het ongelooflijk warm had. De ritsen gingen open om oververhitting tegen te gaan. De tocht voerde, m.b.v. de ANWB fietskaarten, langs landerijen, beekjes als de Dommel, de Run en de Keersop en door de verschillende hoven: Broekhoven, Riethoven en Boshoven. De meeste bospaden waren goed te doen daar de zon daar niet de kans had gekregen om de toplaag te ontdooien.

Onderweg maar 1 keer serieus fout gereden en dat was natuurlijk weer in Waalre. De weg daarna weer op kunnen pikken. Althans dat dacht ik. Had ik de juiste afslag genomen dan was ik automatisch om mijn trainingsronde uitgekomen. In plaats daarvan reed ik Aalst binnen. Het viel me meteen op dat er wel erg veel gestrooid was op de fietspaden in Aalst. Op een gegeven moment moest ik de weg oversteken en daarbij een scherpe bocht naar links maken. Ik deed dat met een redelijke snelheid en voelde hangend in de bocht ineens m'n voorwiel wegglijden. Gelukkig zat ik op dat moment niet vastgeklikt in mijn SPD pedalen en ving de schuifer op met mijn linkerbeen. Iets te veel en daardoor schoot ik rechts de struiken in. Snel de boel geïnspecteerd en met een gezicht van 'zo neem ik altijd mijn bochten, niks aan de hand' stapte ik weer op en verdween sneller dan mijn schaduw uit Aalst.

Het stuk daarna was bekend terrein en dus snelde mijn Hurri als vanzelf terug naar de stal. Onderweg toch nog even gestopt om een andere kant van Eindhoven vast te leggen: De meanderende Dommel die de stad binnensluipt.

Eenmaal thuis de nieuwe routine van fiets afspoelen en afdrogen, plus een heet bad voor mezelf, doorlopen. Het is wonderlijk hoe je lichaam na zo'n inspanning zowel een zout- als zoet-drang kan hebben. 'Chips en roomboter stroopwafels' was het goede antwoord in dit geval. Dit alles weggespoeld met liters water. Het lichaam voelt nu moe maar lekker ontspannen en voldaan. Had ik al verteld dat ik mezelf een rijk en gelukkig man vind?

Camera. Als alternatief voor een dure digitale camera waar ik niet altijd toegang toe heb, heb ik laatst een Spycam van Trust aangeschaft. Dit apparaatje in de vorm van een groot uitgevallen pen neem je zo in je binnenzak mee. Het haalt natuurlijk niet de kwaliteit van een 'echte' digitale camera maar je kunt er toch impressies mee weergeven. De foto's hiernaast en hierboven zijn met dit apparaatje gemaakt. Ze zijn tegenwoordig voor minder dan 50 euro te verkrijgen. De rest van de foto's moet nog bewerkt worden.

| 07:35 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 15 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Onzichtbare foto's. De foto's die ik de afgelopen dagen op deze pagina had geplaatst waren voor een deel van jullie niet te zien. Dat gebeurde alleen voor de Windows/Internet Explorer combinatie. Nu is dat web-wide 'slechts' 90% van de populatie dus een quick-fix was wel op z'n plaats. Netscape en Opera op Linux werkten als verwacht. Dank aan iedereen die me er op wees en nee, het lag niet aan de goedkope camera.

Tie-wraps. Deze uitvinding mag zich scharen in het rijtje van de paperclip en de klapwant. Ik heb altijd een setje liggen in de oldtimer als we op vakantie gaan. Je kan er tijdelijk vanalles mee vastzetten dat los is gegaan of dreigt te gaan. Het werkt zo goed dat dat tijdelijke vaak een permanent karakter krijgt. Voor de bevestiging van de Air Zound heb ik ook nu weer gebruik gemaakt van tie-wraps. Je kunt alles snel bevestigen en het ziet er ook nog professioneel uit ook. De meegeleverde tie-wraps waren te kort dus een beroep gedaan op de eigen voorraad. Binnenkort foto's van mijn geniale oplossing. Ik heb trouwens nog geen reakties mogen ontvangen op mijn oproep voor een show-pleintje voor ligfietsers.....

| 12:15 [reakties (0)] :: [link]

:: maandag, 21 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Van het Meertjesven op weg naar LoonVoorbereiding. Zaterdagmiddag ter voorbereiding op de tocht van komende zaterdag een uitgebreider trainingsrondje gefietst. Uitgebreider betekent in dit geval dat ik had gepland een uur onderweg te zijn. En in mijn huidige conditie betekent dat (compleet met wegzoeken, kaartlezen) ongeveer 20 km. Als kleding wederom slechts 2 lagen en een buitensportjas met okselritsen, lange thermo onderbroek en daarover gewone fietsbroek met zeem die samen een collant vormen. Muts en wanten. En ook nu weer geen kou. Het is onvoorstelbaar hoeveel warmte via je hoofd wil ontsnappen. Als je het hoofd koel kunt houden door het warm te houden ben je al over de helft.

Fietsend langs de Gr. VlasroefTraditiegetrouw in Waalre weer de verkeerde afslag genomen wat deze keer leidde tot de ontdekking van het Meertjesven. Daarna weer de route opgepikt die me langs de Volmolen voerde. Deze nog werkende waterradmolen wordt momenteel gerestaureerd. Het verhaal is eigenlijk nog interessanter. De molen is opgekocht door energiebedrijf Essent, die er ook een pand naast hebben laten plaatsen. Ook dit pand is nog in aanbouw. De molen voorziet nu, via Essent, 15 huishoudens van energie.

Met het Meertjesven in de rug, Heikant in zichtDe weersgoden zijn mij merkbaar zeer gunstig gezind. Alhoewel het weer omschreven werd als onbestendig heb ik voornamelijk zon gehad. De onweerswolken die er echt wel hingen maakten hun dreiging ruim na thuiskomst waar. Mijn track record toont ook dat ik alleen maar goed weer heb gehad tijdens mijn tochten. Nu kun je hier verschillende conclusies aan verbinden maar de enige juiste is toch dat, een door mij georganiseerde tocht altijd vergezeld gaat van mooi weer. Voor de tocht rond Eindhoven van zaterdag 26 januari a.s. zijn er al zeven aanmeldingen. En mocht je, met mijn goede verstandhouding met de weergoden in het achterhoofd, nu besluiten om deel te willen nemen, laat me dat dan weten. Ik stuur je dan alle informatie en dan kun je alsnog besluiten om zaterdagochtend om 09:30 klaar te staan bij de Liggende Hollander.

Hurri met Air Zound onder de zittingDit was trouwens de eerste tocht met de Air Zound. Ik heb hem slechts 1 keer nodig gehad en het effect was er ook naar. Een stel jongens was met scooters en fietsers aan het dollen op het fietspad. Één 'blast' (heb er geen goed Nederlands woord voor dat het gevoel het beste benaderd) met de Air Zound had als effect dat iedereen als door een wesp gestoken ijlings het fietspad vrijmaakte. De heerlijke verbazing op de gezichten en de open monden (dat het slechts om een ligfiets ging) zijn me lang bijgebleven. Ik heb dit natuurlijk nooit opgeschreven, laat staan op het Net gezet, maar je zou bijna een reden gaan zoeken om je Air Zound te kunnen gebruiken. Backspace, Backspace, Backspace.

| 03:19 [reakties (0)] :: [link]

:: dinsdag, 22 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

fietscomputer montage op frame nokZout en Meten. Al surfend door ligfietsland kom ik veel verhalen tegen over de indrukwekkende snelheden die gehaald worden. Sommige van die verhalen klinken heel geloofwaardig, bijvoorbeeld de 35 km/h die zonder voorbereiding al cruisend in een Quest gehaald kunnen worden. Anderen net even iets minder, bijvoorbeeld 50 km/h en meer. Zelfs op een M5 Shockproof is dat nog een hele toer als kruissnelheid.

Transponder op voorvorkNu kun je die verhalen natuurlijk nemen als de vele korrels zout op de bestrooide fietspaden. Zelf ben ik altijd veel meer benieuwd naar hoe die anderen dat voor elkaar krijgen. Als trainer help ik mensen door inderdaad vaak 'eerst te geloven en daarna te doen'. In dit geval kies ik toch meestal voor 'meten is weten'. Nou heb je natuurlijk niet zo'n uitgebreide verantwoording nodig voor de aanschaf van een fietscomputer, maar het helpt wel als je dit gadget quasi nonchalant op een opvallende plek op een bureau of salontafel laat liggen en de onvermijdelijke ( =uitgelokte) vragen komen.

VDO Cytec C10+Ik heb op mijn Hurri gekozen voor de C10+ van VDO Cytec. VDO is bekend van de instrumentenmakerij voor de autobranche. En diezelfde engineering proppen ze nu in ontzettend kleine fraai vormgegeven kastjes. Nu ontlopen de meeste fietscomputers elkaar niet zoveel in functionaliteit. Wat ik aan deze erg prettig vind is dat ik totaal 3 verschillende afstanden kan meten: dagafstand, tripafstand en totaal. Je kunt ze ook onafhankelijk van elkaar resetten. rijtijden, maximum en gemiddelde snelheid worden alle berekend over de dagafstand. Wat echter het meest geile is aan dit apparaatje is, is dat het geheel draadloos werkt! Yep, tussen de sensor, gemonteerd op een spaak, en de computer zelf, gemonteerd op een nokje voorop het frame, zit een transponder, gemonteerd op de mono-voorvork. Inderdaad een hoog Toyz-For-Boyz-gehalte.

Vooraanzicht fietscomputerOp een bovenstuur model wordt de computer meestal gewoon op het stuur gemonteerd. Op mijn onderstuur model is de computer, zoals gezegd, gemonteerd op een nokje voorop het frame. Het grote scherm van de C10+ is op deze afstand heel goed leesbaar. Om de display weergave te veranderen moet ik omhoogkomen in het zadel, voorover leunen, blijven sturen met één hand en met de andere hand de knoppen bedienen. De eerste paar weken durfde ik dat niet eens en wanneer ik het nu doe heeft het nog niet de sierlijke panter-achtige gratie die ik er in zou willen leggen. Om met Yoda te spreken: 'Patience young master Luke, it will come'. De ultieme uitdaging is het aanzetten van mijn koplamp, helemaal voorop het frame gemonteerd. Ik heb het Stefan van de Liggende Hollander al zien doen met een bijna uitdagende glimlach.

En voor wat het je waard is: Mijn kruissnelheid ligt momenteel op 25 km/h en mijn maximum op 35 km/h.

| 02:23 [reakties (0)] :: [link]

van wiel naar woord door | Bryan

Idee. Doordat ik nu inderdaad mijn fietscomputer op mijn bureaublad heb liggen, daar waar ik 'm normaal gewoon op m'n fiets laat zitten, kwam ineens het volgende idee naar boven. Ik schreef al eerder dat ik gebruik maak van een draadloos systeem met een transponder. De transponder overbrugt de 50+ cm naar de computer d.m.v. radiogolven. Prachtige techniek allemaal.

Maar wat als we die functionaliteit eens anders zouden kunnen gebruiken? Bijvoorbeeld als alarm. Mijn fiets staat nu op slot. Mocht een dief het voor elkaar krijgen om mijn Abus slot te forceren en ermee weg te fietsen dan zal de transponder de bewegende sensor oppikken en doorsturen naar de fietscomputer. Dit er natuurlijk vanuitgaande dat het bereik van de transponder groot genoeg is. Misschien zelfs wel door mee te reizen op het gsm-netwerk. En mocht het slot niet geforceerd kunnen worden dan kan een dief de fiets gewoon oppakken en ermee weglopen. Dan zou de transponder zelf als bewegingssensor dienst kunnen doen. Natuurlijk kan er dan geen onderscheid gemaakt worden tussen oppakken en omvallen, maar dat nadeeltje neem ik dan graag voor lief.

Dit idee is (nog) niet gepatenteerd dus hij/zij die het werkelijkheid kan doen worden heeft mijn steun en beste wensen. Hmmmm, nu ik er zo over nadenk kan ik me voorstellen dat dit idee al eerder uitgeprobeerd is. Weet er misschien iemand of dit al bestaat? Zo niet, dan kan ik natuurlijk altijd nog contact opnemen met VDO of Cateye.

| 05:24 [reakties (0)] :: [link]

:: woensdag, 23 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Déjà-vu. Vandaag kon ik er toch echt niet meer omheen. Het gevreesde sleep/slijp-geluid van mijn achterrem is terug. Nou was ik al van plan om morgen even langs de Liggende Hollander te fietsen ter voorbereiding van de toertocht zaterdag a.s. Het wordt nu toch echt tijd om de oorzaak van dit euvel te achterhalen. Paul, luister/kijk je mee?

| 06:34 [reakties (0)] :: [link]

van wiel naar woord door | Bryan

Idee update. Ik ben net tot de ontdekking gekomen dat mijn idee van de fietscomputer als alarm nog wel wat verfijning kan gebruiken. Ik had mijn fietscomputer naast de laptop liggen en de fietscomputer reageert op signalen op de microfoon/koptelefoon ingang/uitgang van de laptop. Ik zie dus zittend aan mijn bureau de snelheden en afstanden oplopen. Om het idee van het alarm te kunnen laten werken moet er dus gebruik gemaakt worden van een (nog) vrije frekwentieband met een goede afscherming. De andere kant van het verhaal is natuurlijk ook dat mijn laptop blijkbaar nogal wat strooivelden genereert en mogelijk niet geheel EMC-compliant is. Ik heb de fietscomputer langs andere laptops gehaald en die bleken niet die signalen uit te stralen waar de C10+ gevoelig voor is. Die '+' slaat trouwens op het draadloos wezen.

Update van mijn snelheden. Met 'gebruik' van de laptop ben ik in staat een gemiddelde snelheid van 75 km/h te halen en een top van 123.36 km/h. Knappe jongen die daar bovenuit komt! (Tenzij je natuurlijk Matt Weaver of Sam Whittingham heet..)

| 10:30 [reakties (0)] :: [link]

:: vrijdag, 25 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Zo voelt een jonge god zichRemmen!. Ik begin een haat-liefde verhouding te ontwikkelen met mijn remmen. Wanneer mijn Shimano's werken doen ze het ook indrukwekkend goed. Maar als ze niet werken..... Gisteren bij dLH (= de Liggende Hollander) langsgeweest. De remblokjes achter eruit gehaald en bekeken. Een van de twee was tot op het ijzer afgesleten wat het metalig geluid bij het remmen verklaard. De ander was nog goed, wat erop wijst dat de remcylinders niet naar behoren werken. Als het goed is worden beide remblokjes tegen de schijf aangedrukt. Bij dit type wordt eerst de één, en als die eenmaal druk heeft, dan de ander tegen de remschijf aangedrukt. Tot zover de theorie. Daar er geen reserveblokjes van dit type voorradig waren de oude weer gemonteerd en de mentale notitie gemaakt om voorlopig alleen met de goed werkende voorrem te remmen. Dit allemaal met nog geen 300 km op de teller en pas vervangen remblokjes in de voorrem.

Langs het Wilhelminakanaal naar OirschotTijdens deze inspectie ook Paul van Challenge aan de lijn gehad. De problemen met de Shimano's zijn bekend en momenteel zijn testrijders (wereldwijd) bezig oplossingen te testen. Paul kwam met het interessante voorstel om ook als testrijder de grenzen van de techniek te verkennen. Dit natuurlijk compleet met donkere zonnebril, een andere identiteit en testsites en apparatuur om de nieuwsgierige media op afstand te houden. Hmmm, dat laatste gebeurde natuurlijk alleen in mijn hoofd, maar waar het op neer komt is dat ik 'JA!' heb gezegd tegen dit aanbod en dat we later nog wat tijd gaan besteden aan de details van die klus. Wordt vervolgd.

De snel veranderende prachtige Nederlandse luchtenHelaas was dit niet het einde van het verhaal rond de remmen. Na de inspectie bij dLH, heb ik de rest van de middag doorgebracht met de pre-toer. Ik heb de route voor morgen even voorgereden om te kijken of het wel te doen was voor een stel mensen die nog nooit op een ligfiets hadden gereden. Gaandeweg de trip begon mijn voorrem nu kuren te vertonen! Langzaam maar zeker begon de druk weg te vallen. Ik moest mijn voorremhendel steeds verder inknijpen om te kunnen remmen. Het kan natuurlijk ook zijn dat de blokjes bijna zienderogen achteruit gingen. Het eindigde ermee dat ik uiteindelijk het metaal-op-metaal geluid weer terug had. Het gekke was dat ik tussendoor even weer volledige druk had en goed kon remmen. Maar dat was maar zeer tijdelijk. De laatste kilometers naar huis moest ik met mijn linkerhand de topcommandeur vasthouden en af en toe ook nog met diezelfde hand remmen. Vermoeiend, zeer vermoeiend. Ook dit wordt zeker nog vervolgd.

Studies in Groen en Grijspre-Toertocht. Zoals gezegd heb ik de toertocht gisteren even proefgereden. Ik had jullie graag gemeld dat ik wederom alleen maar prachtig weer heb gehad. En in feite was dat ook zo. Alleen hoorden daar deze keer ook regenbuien en harde wind bij. En om dat Zweedse spreekwoord maar weer van stal te halen: Er bestaat niet zoiets als slecht weer. Alleen slechte kleding. M'n buitensportjas heeft me mooi droog gehouden al hangt die nou wel over de verwarming want hij begon toch op het eind licht door te slaan. M'n twee schapenvachtjes daaronder voldeden weer prima en de fleece muts was ook een genot. Ik had deze keer gewone wielrenhandschoentjes aan en die zijn later nog erg goed van pas gekomen. M'n Shimano fietsschoenen hebben m'n voeten drooggehouden. Ik draag wel twee paar sokken daarin. De buitenlaag was regennat, de binnenlaag was droog. Het Brabantse landschap bood weer genoeg variatie om de rit boeiend te maken. Maar het mooist waren toch de zeer snel veranderende Hollandsche luchten. Een Engels dichter heeft het Hollandse klimaat ooit al eens omschreven als de mooiste en snelst veranderende luchtschildering. En dat klopt volgens mij ook wel.

Voorspelling: Wisselvallig weerDe totale lengte van de toertocht komt uit rond de 50 km met als start- en eindpunt dLH. Op weg naar huis, al aardig moe en nu ruim 60 km op de teller reed ik industrieterrein de Hurk op. Ik gaf netjes richting aan naar rechts, had mijn handen alweer aan het stuur, hing stijlvol in de bocht en lag daarna op de straat. Het ging allemaal sneller dan je nu kunt lezen. De Hurri en ik schoven onafhankelijk van elkaar over het asfalt en kwamen al snel tot stilstand of stil-lig, net wat je wilt. Ik pakte de Hurri op en plaatste die op de stoep. Ik liep even een rondje om de fiets om de schade op te nemen. Mijn rechter topcommandeur had duidelijk de grootste klap opgevangen. Het harde plastic was duidelijk ingeschaafd maar voor de rest kon ik weinig schade ontdekken in het schemerlicht. Zelf had ik de klap opgevangen met mijn schouder, rechterheup en de knokkels van mijn rechterhand. Die werden gedeeltelijk beschermd door de wielrenhandschoen en met drie rauwe schaafplekken viel die schade ook mee. De fietsbroek was ook nog heel en de jas heb ik nog niet gecontroleerd. Ik heb daarna ook even een ego-check gedaan en dat zat ook nog ok. Het was niet de eerste keer dat ik onderuit ging en het zal ook niet de laatste keer zijn geweest.

Lichtpuntjes aan de horizonOnder veel belangstelling van het filerijdend verkeer weer opgestapt en weer verder gereden. Alles leek nog goed te werken (m.u.v. de remmen, maar dat was al bekend) en ik fietste de schrik uit de benen. Een kilometer of wat verder begon de rechter topcommandeur ineens spontaan te schakelen naar een steeds zwaardere versnelling. De klap had blijkbaar toch enige schade aangericht. De tijdelijke remedie werd gevonden in het vasthouden van de topcommandeur in een vaste positie met de rechterhand. Inderdaad de hand die ook de enige nog werkende rem bedient. Het was even pielen om dat voor elkaar te krijgen maar ik begin mezelf te herhalen. Thuisgekomen was ik te moe om de fiets nog na te lopen en af te spoelen. Gedouched en daarna naar een meeting. Vandaag de schade verder opnemen en eventuele reparaties uitvoeren. Wederom een enerverende fietsdag. En dan nog die laatste tip. Wielrenhandschoentjes: Kids, don't leave home without them!

| 08:36 [reakties (0)] :: [link]

:: zondag, 27 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Fietsen passen bij dLHpost-Toertocht. Gisteren weer een mooie ervaring mogen bijschrijven. Alle genodigden voor de toertocht waren op tijd aanwezig. Het passen van de fietsen verliep soepel, het weer werkte mee en iedereen had er zin in. We draaiden een lekker ontspannen tempo, er was tijd en ruimte voor sprints en de lunch tussendoor viel ook goed. De tweede helft van de trip hadden we de harde wind voornamelijk in de rug en werden ook steeds meer de eigen grenzen opgezocht. Terug bij dLH zijn er nog andere modellen uitgeprobeerd en als er al een conclusie getrokken moest worden over het type fiets, dan was het wel dat de onderstuur versies favoriet waren. Al met al een zeer geslaagde dag die zeker een vervolg gaat krijgen. Een uitgebreider verslag compleet met foto's is in de maak en kun je verwachten in de Reisverslagen sectie. It sure feels good to be alive!

| 08:44 [reakties (0)] :: [link]

:: maandag, 28 januari, 2002

van wiel naar woord door | Bryan

Schade. Gisteren kwam ik tijdens een korte rit er ineens achter dat het lipje van mijn bel waarschijnlijk bij de valpartij van afgelopen donderdag afgebroken is. Ik was de fietsers voor mij al te dicht genaderd om met goed fatsoen de Air Zound te kunnen gebruiken dus het werd een verontschuldigend vocaal 'Ring, ring, ja , sorry m'n bel is kapot'. Even later zag ik een stel jonge kinderen fietsend van rechts van een landweggetje afkomen en kon ik de Air Zound wel de ruimte geven. Het had bijna het juiste effect ware het niet dat de jongste in alle consternatie moeite had om zijn rem te vinden. Hij kwam tot stilstand voor net de grote weg, die parallel aan het fietspad lag en ik manoevreerde behendig tussen de nu stilstaande kinderen door. Achter me hoorde ik hoe de toesnellende ouders de jongste een standje gaven. Onderwijl verdween ik aan de horizon 'like a poor lonesome cowboy' in de wetenschap dat de Air Zound vandaag wederom een leven had gered, en mogelijk zelfs twee. En Hurricane is best een mooie naam voor een paard.

Nog meer schade. De huid van m'n rechterhand is aardig aan het herstellen. Alleen m'n rechterwijsvinger is nog wat opgezwollen en stijf. Ik kan die nog niet volledig buigen. Maar zoals ik iemand vandaag hoorde zeggen: Gelukkig is alles met de fiets nog goed, want die kan niet meer aangroeien. De voorrem begint trouwens steeds meer kuren te vertonen maar ik zal pas weer over die remmen schrijven als ik iets nieuws of verrassends kan melden. Negatief of Positief.

| 02:55 [reakties (0)] :: [link]

van wiel naar woord door | Bryan

Nieuwe toertochten. Voor en na onze recente toer try-out heb ik zitten nadenken en brainstormen met anderen hoe we vorm kunnen geven aan toekomstige toertochten. Ik vind luiheid een groot goed, in de zin dat als je iets effectief en efficient kunt organiseren, dus weinig inspanning - veel waarde en effect, dat dat dan ook De Weg is. Oftewel, ik wil geen nieuwe organisatie oprichten, daar hebben we BLOEM al voor. Ik wil wel zoveel mogelijk mensen de kans geven om deel te kunnen nemen aan deze tochten. Ik wil er niet wakker van liggen, dus er blijft een groot deel van de verantwoordelijkheid bij de deelnemers liggen.

Met al deze randvoorwaarden blijven er nog zat variabelen over om het interessant te maken. Of misschien zijn het juist die randvoorwaarden die het interessant maken. Er kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een koppeling met de Open Dagen van de Liggende Hollander (dLH). Dit geeft dan ook een bijna automatische koppeling met Eindhoven, los van het niet onbelangrijke feit dat ik zelf ook in Eindhoven woon. Zaterdag of Zondag? Station of dLH locatie? Vooraf inschrijven of happy-go-lucky?

Met alle ideeën die heen en weer gekaatst zijn kan ik nu wel mijn eigen mening geven. Wanneer: Gekoppeld aan de Open Dagen van dLH en daarvan de zondag. Zondag is voor velen toch de dag dat er makkelijker gekozen kan worden voor een puur egoistische invulling, d.w.z. er zijn op die dag minder verplichtingen die ingevuld dienen te worden. Niet wetenschappelijk onderzocht maar lijkt aannemelijk. Locatie en koppeling aan de Open Dagen van dLH maakt dat zoveel mensen die nog nooit op een ligfiets hebben gereden en zij die al meer ervaring hebben elkaar in een ontspannen sfeer kunnnen ontmoeten. Het is leuk om als aspirant ligger de ervaringen van een verkoper mee te krijgen, maar nog leuker is het om de ervaringen mee te krijgen van hen die dagelijks op het door jouw begeerde model rondrijden.

Als nieuweling kun je daarna deelnemen aan de Open Dag en de standaard (maar voor jou nieuwe) route meefietsen naar Oirschot en terug en de anderen beginnen dan aan de toertocht. Als het meezit kom je elkaar aan het eind van de dag weer tegen en heb je meer stof om uit te wisselen en kun je meer gerichte vragen stellen. Als je deelneemt aan de toertocht heb je je van te voren aangemeld. Dit is handig i.v.m. eventuele reserveringen van plaatsen op een lunchadres (cafe/restaurant/lunchroom/etc). Je komt met je eigen fiets en als je die (nog) niet hebt kan er altijd één gehuurd worden bij dLH.

dLH ligt in Eindhoven-Noord. Dat is handig als de tochten zich noordwaarts van Eindhoven afspelen. Als we richting het zuiden gaan en je komt van buiten Eindhoven met het openbaar vervoer is het handiger als we je al fietsend bij het station oppikken. Anders zul je zelf iets moeten regelen om bij dLH te komen. Kosten heb ik nog geen idee over. Als de tochten groter worden is het onvermijdelijk dat er ooit kosten bij komen kijken al was het maar om de routebeschrijvingen te printen. Dit soort dingen wil je het liefst kosten neutraal draaien. Ik heb ook geen zin om me bezig te gaan houden met budgetten en kasboeken. Als iemand daar ambities heeft liggen, be my guest.

Dit zijn in het kort mijn ideeën daarover. En natuurlijk droom ik ook over een web interface waar je je online kunt opgeven, waar je contact kunt leggen met andere ligfietsers (forum?) die dan meegaan en waar deelnemers staan te dringen om hun belevenissen te delen met anderen op het Net. Maar laten we dat maar organisch laten groeien en simpel beginnen. En als je dit echt wil zien gebeuren laat me dan weten hoe je hierover denkt. Je input is meer dan welkom, of had ik dat al eerder gezegd?

| 05:11 [reakties (0)] :: [link]

Powered by Movable Type