Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.
Reisverslagen
Zondagochtend 3 maart 2002 sta ik om 09:00 bij Jeroen op de stoep. We zijn om beurten een Brabants kwartierke te laat en deze keer was het aan mij. We hebben om half tien bij de liggende hollander afgesproken en willen dat ook halen. Een uitgestorven Eindhoven op een zondagochtend biedt ons alle ruimte om onze skills op de ligfiets te tonen. In een plezierig opwarm-tempo vliegen we dan ook door de stad en we staan inderdaad op de afgesproken tijd bij de liggende hollander. Als eersten.
Niet lang daarna volgen de anderen: Stefan van de liggende hollander, Janneke zijn vriendin, Michiel met zijn spiksplinter nieuwe Hurricane, Jack en Martine voor wie het de eerste keer op de ligfiets wordt en Bert. Ondertussen verschijnt Frank van de liggende hollander onverwacht met koffie en thee. Een groots gebaar zo vroeg op de dag. Frank for President. Terwijl Jack en Martine fietsen aangemeten krijgen komt het telefoontje van (andere) Frank. Verslapen of hij nog mee kan? 8 barmhartige Samaritanen staan hem op te wachten. Frank arriveert met de feestdampen en alcoholsporen in zijn systeem nog aanwezig. En inderdaad is een toertocht de uitgelezen manier om die eruit te krijgen. We wachten nog een half uur op Marcel, laten een bericht voor hem achter en beginnen aan de tocht. De zon schijnt.
(Marcel blijkt later problemen met zijn crankstel te hebben en tegen de tijd dat die opgelost waren zat hij al ruim over de vertrektijd heen. Heeft er in ieder geval een gerepareerd crankstel aan overgehouden)
Het eerste deel van de tocht doorkruisen we Noord-Eindhoven om uiteindelijk aan de oostkant tegen de Dommel aan te stuiten. Deze volgen we richting het Wilhelminakanaal. Eenmaal bij het kanaal volgen we die richting Lieshout. Vlakbij de brug van Son duikt de Dommel via een duiker onder het kanaal door. De meesten passeren dit hoogstandje van waterbouwkundig vernuft nietsvermoedend. Het is duidelijk te zien dat het de afgelopen dagen veel heeft geregend. De Dommelvallei heeft de aangrenzende weilanden geannexeerd.
Bij Breugel gaan we het kanaal over en vervolgen onze weg nog steeds langs het kanaal. Vlak voor de volgende brug verlaten we het kanaal op weg naar een korte stop. We controleren of voor iedereen de fietsen goed afgesteld zijn en omdat het nog redelijk fris is houden we de stop kort en zoeken vervolgens de randen van Breugel op. Via Zwijnsbergen gaan we op zoek naar het Vresselsche Bosch.
Vlak voor we het Bosch induiken passeren we een weiland met echte Kempische trekpaarden, type Palm. Sowieso doet de fauna z'n best indruk te maken. We komen o.a. buizerds, torenvalken, 'oer'-buffels en zelfs kangeroe-achtigen tegen.
Na het bos zijn het lange rechte wegen via Jekschot en Zondveld naar de Zuid-Willemsvaart. Vlak voor de vaart, die we nooit echt in beeld krijgen, lopen er een paar honden los waar ik de werking van de AirZound op kan testen. Maar onder deze omstandigheden krijg ik het niet over m'n hart de beesten de stuipen op het lijf te jagen.
Ik bereid iedereen voor op het komende stukje bos. Dit is echt off-road met veel modder, plassen en kuilen. Zaak om tempo te blijven draaien en het goede spoor te kiezen. We komen er uiteindelijk allemaal doorheen, al dan niet lopend. Martine verdient de prijs tot tweemaal toe voor de beste vertolking van Stervende Zwaan in de Modder. Na dit zware stukje werken we even aan onze zout-intake. De lunch kan niet meer ver weg zijn en 20 minuten later parkeren we 9 ligfietsen bij cafe-restaurant de Zwaan in Beek en Donk.
Je hebt lunchen en uitgebreid lunchen. We verblijven uiteindelijk twee uur in cafe de Zwaan, stellen de flexibiliteit van de kok danig op de proef, maar vertrekken zeer voldaan en met ronde buikjes voor het tweede deel van de tocht.
Het tempo lag voor de lunch al redelijk hoog en na de lunch is dat niet anders. We verlaten Beek en Donk en geven ons over aan een prachtige serie plaatsnamen: Donkersvoort, Ginderdoor, de rand van Lieshout, Achterbosch (we zijn dan weer terug langs het Wilhelminakanaal) en de Stad van Gerwen. De stilzwijgende afspraak is dat het aantal huizen in dit soort plaatsjes niet boven de twintig uit mag komen.
Via Nederwetten gaan we dan alweer richting Eindhoven. Deze weg voert langs een echte kasseien weg. Gelukkig is er ook nog een strook gewone straatstenen. Er is nog één plaspauze (voor de mannen) en het door Jeroen meegebrachte gedroogde fruit vindt gretig aftrek. Jeroen waren we trouwens even kwijt geraakt.
Als toegift voert de route langs de oostkant van Eindhoven weer door de Dommelvallei. Dit stukje Eindhoven is echt heel mooi en duurt te kort. Via Noord-Eindhoven zitten we dan al snel weer bij de liggende hollander alwaar enkele conclusies getrokken kunnen worden:
Tijd voor het afscheid. Even later spoeden zich 5 ligfietsers door de stad op weg naar huis. Eenmaal thuis staat de teller op 76 km en geef ik me over aan een XL douche. En m'n lichaam gloeit nog lang na.